Hardlopen met mijn hond is een van mijn favoriete momenten van de dag. Het geeft mij energie, maar Maggy doet tijdens het hardlopen nog iets anders voor mij: ze is een beetje mijn mentale coach. Op de momenten dat ik denk pff, ik heb het wel gehad, loopt zij daar gewoon door. Ze kijkt niet naar mij alsof ik een keuze heb. Gewoon doorlopen, samen verder.

En precies dát vind ik zo mooi aan hardlopen met je hond. Het gaat voor mij niet om een hond die toevallig meeloopt, maar om samenwerken: elkaar leren lezen, afspraken maken en weten wat je aan elkaar hebt.

Twee vliegen in één klap, of toch niet?

Ik zie regelmatig mensen hardlopen met hun hond zonder dat er veel interactie is. De mens rent, de hond loopt mee. En dat snap ik ook wel: je moet toch naar buiten, de hond heeft beweging nodig, en als je dan meteen je eigen rondje kunt lopen, is dat twee vliegen in één klap.

Daar is niets mis mee. Maar voor mij is het niet het einddoel. Ik wil niet dat Maggy gewoon met mij meerent, ik wil dat we sámen hardlopen. En daar is best wat training aan voorafgegaan.

Maggy loopt los, maar niet zonder afspraken

Tijdens onze hardlooprondjes loopt Maggy los. Ik heb altijd een lijn bij me, maar gebruik die eigenlijk alleen als het nodig is, bijvoorbeeld wanneer we ruiters tegenkomen. Dan lijn ik haar aan, niet omdat ik haar niet vertrouw, maar omdat een ruiter zo kan zien dat de hond onder controle is. Dat geeft rust en zorgt dat we elkaar veilig kunnen passeren.

Zodra het weer kan, gaat de lijn eraf, en dan gelden er duidelijke afspraken. Tijdens het hardlopen is er maar één plek voor Maggy: naast mij. Niet een stukje ervoor, niet drie meter erachter, en ook niet even lekker een eigen route uitstippelen of bij elke interessante grasspriet stoppen om te snuffelen. We zijn tenslotte aan het hardlopen.

Samen betekent ook: grenzen stellen

Maggy weet inmiddels wat de bedoeling is. Ze hoeft zelf niet te bepalen waar we naartoe gaan of met wie we contact maken. Komen we andere mensen of honden tegen, dan krijgt ze het commando “door”: geen interactie zoeken, maar rustig samen verder.

Dat klinkt misschien streng, maar Maggy is juist een heel sociale hond. Dat ze niet altijd naar andere honden toe mag, betekent niet dat ze niet sociaal is, integendeel. Ze weet alleen dat ík bepaal wanneer er ruimte is voor contact. Doordat we dat al vanaf jonge leeftijd hebben geoefend, kan ze andere honden en mensen nu tijdens het hardlopen veel makkelijker negeren. Dat is geen trucje dat ik haar speciaal voor het hardlopen heb geleerd, maar een vaardigheid die we door de jaren heen samen hebben opgebouwd.

Links, rechts, achter en vooruit

Tijdens het hardlopen gebruiken we verschillende commando’s, niet omdat Maggy een militaire opleiding heeft gehad, maar omdat het ons helpt om veilig en prettig samen te bewegen. Op een smal pad waar we iemand tegemoetkomen, loopt Maggy achter mij. Bij een obstakel waar ik wil dat ze als eerste doorheen gaat, geef ik “vooruit”, zodat ze voor mij mag lopen en wat meer snelheid mag maken.

Ook links en rechts zijn handig: zo kan ik haar richting geven en voorkomen dat ze ineens voor mijn voeten schiet. Dat is niet alleen irritant, met een grote hond die onverwacht van richting verandert, kan het ook gewoon gevaarlijk zijn.

Dit leer je niet tijdens één hardlooprondje

Hier zit voor mij de belangrijkste boodschap: als je met je hond wilt gaan hardlopen, begin dan niet met “we gaan vandaag 5 kilometer rennen”. Begin met trainen.

Al vanaf dat Maggy jong was, hebben we gewerkt aan loslopen: met een lange lijn, zonder lange lijn, in rustige gebieden en steeds met meer prikkels. We hebben geoefend met het negeren van andere honden, met bij mij blijven, met terugkomen, met richting volgen en met keuzes maken. En onderweg zijn we ook genoeg dingen tegengekomen die helemaal niet werkten, want dat is óók trainen.

Je hoeft dus geen perfect stappenplan te hebben waarin elke situatie al is uitgeschreven. Je leert je hond kennen, je leert jezelf kennen, en je ontdekt waar het goed gaat en waar je moet bijsturen. Zo ontstaat langzaam iets heel waardevols: vertrouwen in elkaar.

Loslopen betekent niet: alles zelf bepalen

Een van de bewuste keuzes die ik al vroeg met Maggy heb gemaakt, is dat ze niet automatisch met elke hond contact mag maken wanneer ze losloopt. Dat klinkt misschien tegenstrijdig: je laat je hond los, maar bepaalt vervolgens toch wat ze wel en niet mag?

Ja, want voor mij betekent loslopen niet dat je hond alles zelf mag beslissen. Vrijheid en grenzen kunnen prima naast elkaar bestaan. Maggy mag heerlijk rennen, bewegen en genieten, maar wanneer ik zeg dat we doorlopen, lopen we door. Die duidelijkheid helpt haar juist: het maakt de wereld voorspelbaarder, en dat komt nu goed van pas tijdens onze hardlooprondes.

En dan gebeurt er iets moois

Wanneer we samen hardlopen, ben ik niet alleen met mijn eigen tempo bezig. Ik let op Maggy: waar loopt ze, hoe reageert ze, wat komt er op ons af, moet ze achter mij of kan ze naast mij blijven, kan ze door of moet ik haar sturen? Ondertussen voelt zij ook aan wat ik nodig heb. We bewegen samen, reageren samen en lossen situaties samen op.

Elke keer als we weer thuiskomen, denk ik: kijk ons nou, we hebben het weer samen gedaan. Daar ben ik oprecht trots op, niet om het aantal kilometers, maar omdat we als team een rondje hebben gelopen.

Wil jij ook leren hardlopen met je hond?

Begin dan niet bij het hardlopen zelf, maar bij de samenwerking. Leer je hond wat jij van hem verwacht, leer hem omgaan met afleiding, leer richting geven en leer hem prikkels negeren wanneer dat nodig is. Ontdek vooral wat voor jullie samen werkt, want iedere hond is anders en ieder mens ook. Wat voor mij en Maggy werkt, hoeft niet automatisch voor jou en jouw hond te werken.

Wil je graag leren hardlopen met je hond, maar weet je niet goed hoe je dit moet opbouwen? Of loop je al samen, maar loop je onderweg tegen bepaalde situaties aan? Daar help ik je graag bij.

Tijdens een 1-op-1 training kijken we naar jullie als team: waar staan jullie nu, wat gaat goed, waar lopen jullie tegenaan en wat hebben jullie nodig om uiteindelijk veilig, ontspannen en met plezier samen te kunnen hardlopen?

Mijn doel is niet dat jouw hond achter je aan rent. Mijn doel is dat jullie uiteindelijk kunnen zeggen: “Wij zijn samen onderweg.” En geloof me, dat voelt echt anders.