Dat hoor ik weleens. En het is precies wat ik níét deed.

Vorige week liet Captain mij heel duidelijk weten dat hij die ochtend niet klaar was om naar buiten te gaan. Ik heb hem niet aan zijn lijn naar buiten getrokken en ook niet gedacht “hij moet gewoon, want een hond moet wandelen”. Captain bleef thuis.

Voordat je nu denkt: lekker makkelijk, dan bepaalt de hond dus wanneer er wel of niet gewandeld wordt. Nee, zo werkt het niet. Dit gaat niet over je hond zijn zin geven, maar over leren luisteren naar wat je hond je vertelt.

Een hond die niet wil, heeft niet altijd geen zin

Dat onderscheid is belangrijk. Sommige honden vinden de wereld buiten hun huis spannend. Andere honden raken snel overprikkeld. En weer andere honden hebben gewoon een dag waarop hun emmertje al voller zit dan normaal.

Alles wat een hond meemaakt, telt mee: geluiden, geuren, andere honden, mensen, fietsers, auto’s, nieuwe situaties, spanning van eerder op de dag, slecht slapen, een drukke omgeving. Dat emmertje loopt langzaam vol, en zodra het vol zit, kan zelfs iets wat normaal hartstikke leuk is ineens te veel worden. Dat was bij Captain het geval.

“Maar hij vindt wandelen toch leuk?”

Zeker. Captain vindt buiten zijn heerlijk. En juist daarom wandel ik met hem zo prikkelarm mogelijk. Niet omdat ik hem wil beschermen tegen de wereld of omdat hij niets zou aankunnen, maar omdat ik wil dat hij kan genieten van de wereld die hij op dát moment aankan. Dat is een belangrijk verschil.

Want als zijn emmertje vol zit en ik hem tóch naar buiten duw, krijg ik misschien wel mijn wandeling, maar Captain krijgt geen fijne wandeling. Dan krijg ik een hond die meer spanning laat zien, die sneller reageert en minder goed kan nadenken en verwerken wat er om hem heen gebeurt. Hij gaat van ontdekken en leren naar overleven. En dan kun je mij vertellen dat hij toch gewoon mee moet, maar wat leert hij daar eigenlijk van?

Dwingen is niet hetzelfde als leren

Dit zie ik binnen mijn werk heel vaak. We willen dat onze hond iets leert en denken dat hij het dus maar moet ondergaan: niet willen wandelen? Meenemen. Bang voor een prikkel? Er gewoon naartoe. Niet willen zitten? Toch afdwingen. Niet willen loslaten? Doordrukken.

Maar een hond die iets ondergaat, leert daar niet automatisch iets van. Sterker nog, als de spanning te hoog oploopt, kan het tegenovergestelde gebeuren. De hond leert dan niet “dit is veilig”, maar “ik kan hier niet aan ontsnappen”. En dat is een heel andere boodschap.

Wat ik dus deed

Ik liet Captain thuis. Rust, een kauwmoment, een snuffelsessie. Even geen verwachtingen, even geen wereld die iets van hem vraagt. Later op de dag kwam het moment waarop hij zelf weer aangaf dat hij er klaar voor was.

Dát moment vind ik ontzettend waardevol, want ik wil dat Captain leert dat hij bij mij gehoord wordt. Niet dat hij alles mag bepalen, maar wel dat zijn signalen ertoe doen.

“Maar wordt dit dan geen gewoonte?”

Een terechte vraag, want je wilt natuurlijk voorkomen dat een hond leert: als ik maar moeilijk doe, hoef ik niet te wandelen. Daarom kijk ik verder dan alleen het gedrag. Waarom wil je hond niet? Is hij moe, ontspannen of heeft hij simpelweg geen zin? Of zie je spanning, stresssignalen, vermijdingsgedrag, een hond die letterlijk aangeeft dat het hem vandaag even niet lukt?

Dat vraagt om een andere aanpak. En daar zit voor mij precies het verschil tussen je hond zijn zin geven en je hond serieus nemen.

Mijn eigen knop moest hierin ook om

Ik heb zelf ook moeten afleren om te denken in vaste regels: een hond moet iedere dag naar buiten, minimaal één keer per dag een lange wandeling maken, zijn energie kwijt. Beweging, uitdaging, snuffelen, ontdekken en buiten zijn zijn allemaal belangrijk. Maar een hond is geen wandelprogramma, en een dag waarop er minder wordt gelopen betekent niet automatisch dat je hond tekortkomt.

Als wij zes dagen per week heerlijke lange wandelingen maken en Captain geeft op dag zeven aan dat zijn emmertje vol zit, vind ik het prima om die dag anders in te vullen. Er zijn ook weken waarin we juist iedere dag wandelen. Het gaat niet om één vaste regel, maar om kijken naar je hond.

Niet iedere wandeling is een goede wandeling

Dit is misschien wel het belangrijkste om mee te geven. We raken zo gefocust op kilometers, minuten en stappen: “hij heeft vandaag maar twintig minuten gelopen.” Maar misschien heeft jouw hond in die twintig minuten fantastisch kunnen snuffelen, ontspannen en de wereld kunnen verwerken. En misschien loopt een andere hond anderhalf uur en komt hij thuis met een emmertje dat compleet is overgelopen.

Meer is niet automatisch beter. Een lange wandeling is pas waardevol als je hond die ook daadwerkelijk kan verwerken.

Kijk vaker naar je hond, minder naar je horloge

Hoe loopt hij naar de deur? Hoe reageert hij wanneer je de riem pakt? Hoe ziet zijn lichaamstaal eruit? Kan hij nog snuffelen, contact met jou maken, prikkels verwerken? Wordt zijn lichaam steeds gespannener, zie je stresssignalen?

En vooral: wat vertelt jouw hond je eigenlijk al, voordat jij besluit wat jullie gaan doen? Misschien zegt jouw hond niet “ik heb geen zin”, maar “mijn emmertje zit vol”. En misschien is het dan jouw taak om niet harder te duwen, maar even te luisteren.

Dat is voor mij samenwerken met een hond: niet alles toestaan, niet alles vermijden, en je hond ook niet de baas laten zijn. Maar weten wanneer je moet begeleiden, wanneer je moet trainen en wanneer je gewoon even moet zeggen: “kom maar, vandaag hoeft even helemaal niets.”

En geloof me, een hond die weet dat jij naar hem luistert, hoeft steeds minder hard te schreeuwen om gehoord te worden.

Dat is voor mij Pup2Pro. Niet een hond die doet wat jij zegt, maar een hond die jou begrijpt, en een mens die zijn hond leert begrijpen.

Herken je dit bij jouw hond, maar weet je niet goed hoe je dit kunt oppakken? Of merk je dat je hond regelmatig signalen geeft die je nog lastig kunt lezen?

Tijdens een 1-op-1 training kijken we samen naar jouw hond: wat vertelt hij je eigenlijk al, waar zit ruimte voor groei en hoe zorg je dat jullie elkaar steeds beter gaan begrijpen?

Neem gerust contact met me op, dan kijken we samen wat jullie nodig hebben.