De herfst is begonnen. We hebben misschien nog een paar mooie nazomerdagen, maar buiten verandert er van alles. Bladeren vallen, vruchten komen van de bomen en paddenstoelen schieten uit de grond. Voor veel honden is dat één groot feest. Voor ons als hondeneigenaar betekent het vooral: opletten wat er allemaal in die neus en bek verdwijnt. Wat voor ons gewoon een eikel, paddenstoel of kastanje is, kan voor een hond namelijk behoorlijk gevaarlijk zijn.

Het nieuws uit Schiedam maakt dit onderwerp helaas extra actueel. In park De Plantage zijn inmiddels vijf honden overleden nadat ze daar waren uitgelaten, en een andere hond is ziek geworden. Er zijn mogelijk giftige paddenstoelen gevonden in het park, maar het staat nog niet vast of die iets met de sterfgevallen te maken hebben of wat de precieze doodsoorzaak is. hartvannederland

Dat betekent niet dat je nu overal gif moet verwachten. Maar het is wel een goed moment om stil te staan bij wat jouw hond tijdens een wandeling allemaal naar binnen kan werken.

Eikels: klein, maar niet onschuldig

Als de eikels weer massaal van de bomen vallen, hebben veel honden ze snel ontdekt. Ze spelen ermee, kauwen erop of slikken ze gewoon door. Eikels bevatten tannines (looizuren), vooral de groene, onrijpe exemplaren. Die stoffen kunnen het maag-darmkanaal irriteren en bij grotere hoeveelheden ook de lever en nieren beschadigen. Je hond kan dan misselijk worden, braken, buikpijn of diarree krijgen, sloom zijn of minder willen eten.

Daarnaast is een eikel gewoon een hard voorwerp. Eet een hond er veel van, dan kan dat ook een verstopping geven. Heb je een hond die graag eikels verzamelt? Let dan deze weken extra goed op.

Paddenstoelen: probeer niet zelf te bepalen welke veilig zijn

De herfst is hét seizoen van de paddenstoelen. Veel soorten zijn niet giftig, maar sommige kunnen een ernstige vergiftiging veroorzaken. Het lastige is dat je als hondeneigenaar aan het uiterlijk niet betrouwbaar kunt zien of een paddenstoel veilig is. Zelfs voor deskundigen is dat soms moeilijk, zeker als een paddenstoel al half is opgegeten.

Sommige giftige paddenstoelen bevatten amanitines, stoffen die de lever ernstig kunnen beschadigen. Andere bevatten muscimol en iboteenzuur, die het zenuwstelsel beïnvloeden, of muscarine, wat kan zorgen voor kwijlen, braken, diarree en ademhalingsproblemen. Juist bij sommige zeer giftige soorten ontstaan de eerste klachten pas uren later.

Heeft je hond een paddenstoel gegeten? Wacht dan niet af omdat hij nog vrolijk rondloopt. Neem contact op met je dierenarts en maak, als dat veilig kan, een foto van de paddenstoel of neem een exemplaar mee.

Kastanjes: niet alles op de grond is eten

Ook kastanjes worden in de herfst enthousiast opgepakt. Paardenkastanjes bevatten onder andere esculine en kunnen schadelijk zijn als je hond ze eet. Daarnaast kunnen kastanjes, net als dennenappels en andere harde boomvruchten, vast komen te zitten in het maag-darmkanaal.

Ook andere planten kunnen giftig zijn

Naast eikels, paddenstoelen en kastanjes zijn er ook planten en plantendelen die giftig zijn voor honden. Het LICG noemt onder andere taxus, nachtschade, laurierkers, monnikskap en herfsttijloos. Bij sommige planten zijn juist de bessen aantrekkelijk voor een hond.

Je hoeft als eigenaar echt niet iedere plant langs het wandelpad te kennen. Belangrijker is dat je weet: mijn hond eet graag dingen van de grond, dus ik moet vooruitkijken.

En vergeet de rommel van mensen niet

Niet alles wat gevaarlijk is, komt uit de natuur. Een weggegooide boterham, snoep, kauwgom, medicijnen of iets uit een afvalbak kan ook problemen geven. Sommige dingen die voor ons heel normaal zijn, zijn voor honden giftig, zoals chocolade (theobromine en cafeïne), uien en knoflook (zwavelverbindingen) en suikervrije producten met xylitol. Ook rattengif is een risico, als een hond het zelf opeet of een vergiftigde rat of muis te pakken krijgt.

“Hij heeft iets van straat gegeten” is dus nooit zomaar een detail.

Leer je hond lezen en kijk vooruit

Je kunt natuurlijk niet iedere seconde voorkomen dat je hond iets in zijn bek stopt. Maar als je je hond goed kent, kun je veel voorkomen. Welke dingen pakt hij altijd op? Wanneer gaat zijn neus naar de grond? Hoe snel reageert hij als je hem roept? En kun je hem iets veilig laten loslaten?

Misschien nog belangrijker: zie jij wat er vóór je hond ligt, voordat hij het ziet? Voor mij hoort dat bij verantwoord wandelen. Een hond die netjes naast je loopt is fijn, maar je moet jezelf ook afvragen: wat ligt hier, wat gaat mijn hond waarschijnlijk doen en moet ik nu even ingrijpen?

Mijn hond heeft iets gegeten. Wat nu?

Heeft je hond iets gegeten en weet je niet wat het was? Neem dan contact op met je dierenarts. Wacht niet af tot je hond klachten krijgt als je vermoedt dat het om iets giftigs gaat, want bij sommige vergiftigingen ontstaan de klachten pas later.

Laat je hond niet zelf braken en gebruik nooit zout om braken op te wekken. Wat de juiste aanpak is, hangt af van wat je hond heeft gegeten, hoeveel en wanneer. Weet je wat het was? Maak een foto, bewaar eventueel een stukje en geef je dierenarts zoveel mogelijk informatie.

De herfst is prachtig, geniet ervan

Deze blog is niet bedoeld om je bang te maken voor iedere eikel of paddenstoel die je tegenkomt. De herfst is juist een heerlijk seizoen om met je hond naar buiten te gaan.

Ken wel je hond. Weet wat hij onderweg interessant vindt, leer hem wat hij wel en niet mag oppakken en oefen een goede “los” of “laat maar”. En leer vooral zelf vooruitkijken. Dan hoef je achteraf niet te denken “oeps, wat had hij nou weer te pakken?”, maar kun je zeggen: ik zag het liggen, ik zag mijn hond kijken en ik was op tijd.

Ook dat is hondentraining: samenwerken, goed kijken en begrijpen wat jouw hond nodig heeft.

Raapt jouw hond onderweg alles op en wil je hier gericht mee aan de slag? In een 1-op-1 training kijken we samen naar jouw hond: wat hem triggert, hoe je een betrouwbare “los” opbouwt en hoe je zelf leert vooruitkijken tijdens de wandeling. Neem gerust contact op, dan bespreken we wat bij jullie past.