We leven in een wereld waarin alles snel moet. Een berichtje sturen, een pakketje bestellen, een antwoord opzoeken of een afspraak maken. We zijn gewend geraakt aan directe resultaten. Misschien is dat ook wel de reden waarom we soms ongeduldig worden als onze hond iets niet meteen begrijpt.

Maar honden leven niet in onze wereld van haast.

Ze leven in het moment.

Ze denken niet aan wat gisteren misging en maken zich geen zorgen over morgen. Ze reageren op wat ze op dat moment zien, horen, ruiken en voelen. Dat maakt honden misschien wel de beste leermeesters als het gaat om geduld.

Geduld is geen stilzitten

Veel mensen denken dat geduld betekent dat je gewoon wacht tot iets vanzelf gebeurt. Maar echt geduld is iets anders.

Geduld betekent dat je blijft investeren, ook als je nog geen resultaat ziet. Dat je begrijpt dat leren tijd kost. Dat je accepteert dat vooruitgang niet altijd een rechte lijn is.

Je hond leert niet in één wandeling netjes meelopen. Hij leert niet in één week om rustig langs andere honden te lopen. En hij leert ook niet in een paar trainingen dat alleen thuis blijven altijd veilig is.

Net zoals wij nieuwe dingen leren door herhaling, doen honden dat ook.

Elke stap is er één

Als hondentrainer hoor ik regelmatig: “Maar vorige week ging het nog zo goed.”

En dat klopt.

Alleen leren verloopt niet lineair. Er zijn dagen waarop alles lijkt te lukken, gevolgd door een dag waarop je denkt dat je weer helemaal opnieuw kunt beginnen.

Dat is geen terugval. Dat is leren.

Vergelijk het met een kind dat leert fietsen. De ene dag rijdt het tientallen meters zonder hulp, de volgende dag valt het drie keer achter elkaar. Niemand zegt dan dat het kind ineens niet meer kan fietsen.

Bij honden vergeten we dat soms.

We zijn vaak zo gefocust op wat er nog niet lukt, dat we vergeten hoeveel er al wél is veranderd.

Misschien blaft je hond nog steeds naar andere honden. Maar misschien herstelt hij tegenwoordig binnen tien seconden, terwijl dat eerst een minuut duurde.

Misschien loopt hij nog niet ontspannen langs iedere prikkel. Maar hij kijkt nu eerst even naar jou voordat hij reageert.

Dat zijn enorme stappen.

Alleen zien we ze niet altijd, omdat we vooral kijken naar het einddoel.

Je hond doet niet moeilijk

Een hond staat ’s morgens niet op met het idee: “Vandaag ga ik mijn baasje eens lekker frustreren.”

Als een hond bepaald gedrag laat zien, heeft dat altijd een reden.

• Misschien begrijpt hij de oefening nog niet.
• Misschien is de omgeving te moeilijk.
• Misschien zit hij vol spanning.
• Of misschien vraag je simpelweg iets wat hij op dat moment nog niet kan.

Geduld begint bij nieuwsgierigheid.

Niet denken: Waarom doet hij dit nou weer?

Maar jezelf afvragen: Waarom lukt het hem op dit moment nog niet?

De spiegel die mijn honden mij voorhouden

En weet je wat misschien nog wel het mooiste is?

Ook ik krijg als hondentrainer regelmatig een spiegel voorgehouden. Want hoe veel ervaring je ook hebt, je blijft mens. Ook ik betrap mezelf er soms op dat ik nét iets te graag wil dat iets lukt.

Bij mijn eigen hond Molly merk ik dat misschien nog wel het meest.

Ongeduld is bij haar echt een error. Op het moment dat ik iets van haar vraag en ik verlies mijn geduld, zie ik haar letterlijk blokkeren. Ze wordt onzeker, stopt met meedenken en juist datgene wat ik zo graag van haar wil, lukt dan ineens niet meer.

En dat is voor mij iedere keer weer een waardevolle les.

Op het moment dat ik haar zie blokkeren, gaat er bij mij een lampje branden.

“Ho, wacht even Esther… je wilt weer te snel. Je vraagt op dit moment te veel of je legt ongemerkt te veel druk op haar.”

Dan is het niet Molly die moet veranderen. Dan ben ik aan de beurt.

Ik haal diep adem. Ik zucht even. Ik schud de spanning letterlijk van me af en begin opnieuw. Rustiger. Met een zachtere stem. Zonder haast en zonder de verwachting dat het nu meteen moet lukken.

En bijna iedere keer zie ik hetzelfde gebeuren. Molly ontspant. Ze kijkt me weer aan. Ze durft weer mee te denken.

Alsof ze tegen me wil zeggen: “Ik wil het echt wel voor je doen, baasje… maar heb alsjeblieft een beetje geduld met me.”

Dat zijn de momenten waarop ik me realiseer dat honden niet alleen leren van ons, maar dat wij minstens zoveel van hen kunnen leren.

Misschien trainen honden ons wel

We denken vaak dat wij onze honden opvoeden. Maar misschien voeden zij ons ook een beetje op.

Ze leren ons om vaker stil te staan. Om kleine successen te vieren. Om minder bezig te zijn met perfectie. En om te accepteren dat groei tijd kost.

Geduld is geen eigenschap die je één keer ontwikkelt en daarna altijd hebt. Het is iets waar je steeds opnieuw bewust voor kiest.

Misschien is dat wel de mooiste les die een hond ons kan geven.

Niet alles hoeft vandaag perfect te zijn.

Als je iedere dag samen een klein stapje zet, kom je uiteindelijk verder dan wanneer je morgen al resultaat wilt zien.

Want uiteindelijk draait het niet om perfectie. Het draait om vertrouwen. Om samenwerken.

En soms… is het juist onze hond die ons leert hoe we een betere begeleider, trainer en misschien zelfs een geduldiger mens kunnen worden.